تحلیل تیسدال: حذف مادورو، چراغ سبز خشونت برای چین و روسیه است

جهان صنعت نیوز، سایمون تیسدال، ستون‌نویس و خبرنگار دیپلماسی روزنامه گاردین در یادداشتی در واکنش به حمله امروز آمریکا به ونزوئلا در یادداشتی نوشت که این اقدام باعث نگرانی گسترده در سراسر جهان در میان دشمنان آمریکا و حتی متحدان این کشور خواهد شد. به اعتقاد تیسدال تنها کسانی که از این اقدام ترامپ خوشحال می‌شوند رهبران چین و روسیه هستند که می‌توانند اقدام‌هایی مشابه با این الگو را در مورد اوکراین و تایوان انجام دهند.

در ادامه متن کامل یادداشت سایمون تیسدال را که امروز توسط گاردین منتشر شده‌است، مطالعه می‌کنید:

سرنگونی و گزارش‌های مربوط به بازداشت «نیکلاس مادورو»، رئیس‌جمهور سوسیالیست و تندروی ونزوئلا، توسط نیروهای مهاجم آمریکایی، موجی از ترس و وحشت را در سراسر جهان به راه خواهد انداخت.

این کودتا غیرقانونی، بدون تحریک قبلی و در سطح منطقه‌ای و جهانی بی‌ثبات‌کننده است. این اقدام هنجارهای بین‌المللی را زیر پا می‌گذارد، حقوق حاکمیت سرزمینی را نادیده می‌گیرد و به بالقوه وضعیتی آنارشیستی درون ونزوئلا ایجاد می‌کند.

این سیاستی مبتنی بر آشوب است؛ اما این جهانی است که اکنون در آن زندگی می‌کنیم: جهانی بر اساس دیدگاه‌های دونالد ترامپ.

حمله مستقیم به ونزوئلا نشان‌دهنده ادعای فوق‌العاده و خطرناک قدرت بی حد و حصر ایالات متحده است و در همان هفته‌ای رخ می‌دهد که ترامپ تهدید به حملات نظامی علیه یک رژیم ضدغربی دیگر یعنی ایران کرد. این اقدام پس از ماه‌ها تشدید فشارهای نظامی، اقتصادی و سیاسی آمریکا بر مادورو، از جمله حملات مرگبار دریایی به قایق‌های قاچاقچیان ادعایی مواد مخدر، صورت می‌گیرد.

ترامپ ادعا می‌کند که برای جلوگیری از ورود مواد مخدر غیرقانونی به آمریکا از طریق ونزوئلا و متوقف کردن هجوم ادعایی مهاجران «جنایتکار» عمل می‌کند. این اقدام پژواکی از تهاجم آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ است که آمریکا را متهم به طمع‌ورزی به منابع عظیم نفت و گاز ونزوئلا می‌کند؛ سوءظنی که با توقیف‌های مکرر و غیرقانونی نفتکش‌های ونزوئلایی توسط آمریکا تقویت شده‌است.

اما به نظر می‌رسد انگیزه‌های اصلی ترامپ، خصومت شخصی با مادورو و تمایل به احیای دکترین مونرو در قرن نوزدهم، از طریق ایجاد حوزه نفوذ و سلطه آمریکا در سراسر نیمکره غربی باشد.

رهبران منطقه، از جمله گوستاوو پترو، رئیس‌جمهور کلمبیا، که در ماه‌های اخیر با ترامپ درگیر بوده است، با خشم و هشدار از این کودتا استقبال کردند؛ شاید نه فقط به خاطر خود واقعه، بلکه به این دلیل که می‌ترسند آن‌ها نیز قربانی هژمونی متجاوزانه جدید واشینگتن شوند. دولت چپ‌گرای کوبا دلیل ویژه‌ای برای نگرانی دارد؛ چرا که برای انرژی ارزان و حمایت‌های سیاسی و اقتصادی، وابستگی شدیدی به رژیم ونزوئلا دارد.

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، تمایل خود را برای تغییر رژیم در هاوانا پنهان نکرده است. در پاناما نیز سطح اضطراب بالا خواهد بود؛ ترامپ پیش از این تهدید به اقدام نظامی در آنجا بر سر کنترل کانال پاناما کرده بود. در واقع، گزارش بازداشت مادورو یادآور تهاجم آمریکا به پاناما در سال ۱۹۸۹ و سرنگونی و دستگیری دیکتاتور وقت آن، «مانوئل نوریگا» است.

رژیم‌های استبدادی و ضد دموکراتیک در سراسر جهان و همچنین متحدان دموکرات واشینگتن، گام‌های بعدی ترامپ را به دقت زیر نظر خواهند داشت. ایران این کودتا را محکوم کرد و دلایل خوبی برای ترسیدن دارد. اما ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، ممکن است از برکناری متحد ونزوئلایی خود کاملاً ناراضی نباشد.

توسل بدون دلیل ترامپ به خشونت، تفاوت چندانی با اقدامات پوتین در حمله به اوکراین ندارد. هر دو به طور غیرقانونی به یک کشور همسایه حمله کرده و به دنبال حذف رهبری آن بوده‌اند. برای شی جین‌پینگ در چین، که نیروهایش هفته گذشته در حال تمرین نظامی علیه «جدایی‌طلبان» تایوان بودند، ترامپ الگویی را تعیین کرده است که او ممکن است روزی با کمال میل از آن پیروی کند.

کودتای ترامپ مایه نگرانی بزرگ بریتانیا، اتحادیه اروپا و دموکراسی‌های غربی است. آن‌ها باید و حتماً باید آن را به طور قاطع محکوم کنند. این اقدام مستقیماً قواعد و اصول نظم بین‌المللی را که برای آن‌ها عزیز است، به چالش می‌کشد. ایالات متحده بار دیگر سازمان ملل و روش‌های سنتی رسیدگی به اختلافات بین‌دولتی را نادیده گرفته و با بی‌توجهی آشکار به آنچه در آینده در ونزوئلا رخ خواهد داد، عمل می‌کند.

دولت کاراکاس سر بریده شده است، اما به نظر می‌رسد سایر اعضای ارشد رژیم همچنان در مناصب خود باقی هستند. آن‌ها خواستار مقاومت و احتمالاً تلافی علیه آمریکا شده‌اند. گزارش‌های تایید نشده‌ای از تلفات غیرنظامیان وجود دارد. اگر خلاء قدرت ایجاد شود، نظم عمومی می‌تواند فرو بپاشد و منجر به جنگ داخلی یا کودتای نظامی احتمالی شود. هنوز مشخص نیست که آیا آخرین اقدام نظامی آمریکا به پایان رسیده یا ممکن است بیشتر تشدید شود.

این ایده که رهبران اپوزیسیون تبعیدی، مانند «ماریا کورینا ماچادو» (برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵)، به سرعت بازخواهند گشت و دموکراسی کامل بازیابی خواهد شد، ساده‌لوحانه است. روزهای آینده حیاتی خواهند بود و همه چیز به ترامپ بستگی دارد.

اقدام بی‌پروای ترامپ باید در نهایت به تصویر گمراه‌کننده‌ای که او از خود به عنوان یک «صلح‌طلب جهانی» ساخته بود، پایان دهد. زمان آن فرا رسیده است که کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا و دیگر رهبران اروپایی او را همان‌گونه که هست بشناسند: یک جنگ‌افروز جهانی و یک تهدید همگانی.

هر بار که او با سر و صدای زیاد به مناطق درگیری، مانند روسیه-اوکراین یا اسرائیل-فلسطین وارد می‌شود، ضرب‌الاجل تعیین می‌کند، اولتیماتوم می‌دهد، جناح‌بندی می‌کند و از بدبختی‌ها پول می‌سازد، تلاش برای دستیابی به صلحی عادلانه و پایدار را به عقب می‌راند.

منبع: خبرآنلاین

سیاسی