چرا بازارهای جهانی از بحران ایران نمیترسند؟

در حالی که تنشها میان ایران و آمریکا افزایش یافته و احتمال درگیری نظامی از نگاه برخی معاملهگران به حدود ۷۰ درصد رسیده است، واکنش بازارهای جهانی بهطرز عجیبی محدود مانده و تنها بازار نفت بهصورت ملموس واکنش نشان داده است.
جهان صنعت نیوز – برنامه خبری جهان مملو از رویدادهای متراکم است و معمولاً توصیه میشود به هر پیچوخم یک ریسک کماحتمال اما پرشدت واکنش فوری نشان داده نشود. با این حال، آرامشی که بازارها در قبال وضعیت ایران از خود نشان دادهاند، پرسشبرانگیز است. بررسی حجم اخبار منتشرشده درباره ایران نشان میدهد که با وجود افزایش نسبی پوشش رسانهای، سطح توجه همچنان بسیار پایینتر از اوج تابستان گذشته است؛ زمانی که آمریکا به تأسیسات هستهای ایران حمله کرد. همچنین این توجه کمتر از سطحی است که در جریان اعتراضات ثبت شده بود.
این کاهش حساسیت رسانهای با لحن تند مواضع دو طرف سازگار نیست. رئیسجمهور آمریکا اعلام کرده کشورش «آماده، مایل و قادر است در صورت لزوم با سرعت و خشونت مأموریت خود را انجام دهد.» در مقابل، ایران هشدار داده که «بهگونهای بیسابقه از خود دفاع خواهد کرد.» هرچند اینها فقط کلمات است، اما نشانهها حاکی از آن است که تهران تحت فشار شدید قرار دارد و همزمان حضور نظامی آمریکا در منطقه در سطحی چشمگیر افزایش یافته است.
در بازارهای پیشبینی، احتمال حمله آمریکا به ایران حدود ۷۰ درصد برآورد میشود. واکنش ملموس بازارها عمدتاً در نفت دیده شده است؛ جایی که قیمت برنت با رشد ۴.۳ درصدی مجدداً به بالای ۷۰ دلار در هر بشکه بازگشته است. این افزایش در شرایطی رخ میدهد که عرضه جهانی فراوان و قیمتها از سطحی نسبتاً پایین آغاز شده بودند.
در شرایط عادی، چنین تنشی میتوانست بازارهای مالی را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد؛ زیرا ایران هم توان ایجاد شوک بزرگ عرضه نفت را دارد و هم در صورت حمله ممکن است چنین اقدامی انجام دهد. اما در حال حاضر، واکنش بازارهای گستردهتر محدود مانده است. از یک منظر، بیاعتنایی بازارها به کشمکشهای خاورمیانهای نشانهای مثبت از تابآوری است؛ اما از منظر دیگر، این بیتفاوتی میتواند ریسک بروز یک «بحران مالی» در صورت تشدید واقعی بحران را افزایش دهد.
واکنش محدود بازارها به بحران ایران ممکن است نشانه اعتماد باشد، اما میتواند بهمعنای دستکمگرفتن ریسکی بالقوه نیز تلقی شود. در چنین محیطی، نگاهکردن به قیمت نفت شاید سادهترین راه برای سنجش نبض ریسک ژئوپلیتیک باشد؛ اما برای درک کامل تحولات، باید همزمان به معادلات فناوری و سیاست پولی نیز توجه داشت.
اخبار برگزیدهبورسنفت و پتروشیمیلینک کوتاه :
