از فاکس‌نیوز تا پنتاگون؛ وقتی نمایش‌های سیاسی جایگزین استراتژی نظامی می‌شود

جهان صنعت نیوز – مفهوم فضیلت‌نمایی (virtue signaling) رفتاری است که در آن افراد با نمایش اغراق‌آمیز ارزش‌های اخلاقی، بیش از آنکه دغدغه واقعی داشته باشند، به دنبال جلب توجه هستند. در مقابل، دولت ترامپ شکل معکوسی از این رفتار را ترویج کرده است که آن را رذیلت‌نمایی (vice signaling) می‌نامد؛ یعنی بیان عامدانه اظهارات توهین‌آمیز یا تحریک‌آمیز برای نمایش جسارت و جلب توجه سیاسی.

در این چارچوب، هدف نه اقناع، بلکه شوک‌آفرینی و جلب تأیید یک پایگاه سیاسی خاص است. این رفتار شبیه رفتارهای زورگویانه است که در آن، فرد با تحقیر دیگران به دنبال کسب مشروعیت در میان همفکران خود است.

نقش محوری پیت هگست در این رویکرد

در میان اعضای دولت ترامپ، پیت هگست به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های این رویکرد است که سبک ارتباطی خود را در رسانه‌هایی مانند Fox News شکل داده و از بیان اظهارات جنجالی برای جلب مخاطب استفاده می‌کند.

یکی از محورهای اصلی نقد، دیدگاه‌های او درباره ساختار رهبری در ارتش آمریکا است. هگست بارها بر مفهوم «شایسته‌سالاری» تأکید کرده، اما به‌گونه‌ای این پیام را منتقل می‌کند که ارتقای برخی افسران اقلیت یا زنان نه بر اساس توانایی بلکه به دلیل ویژگی‌های هویتی آنان بوده است. او پس از ورود به پنتاگون، برخی افسران ارشد سیاه‌پوست و زن را برکنار و با مردان سفیدپوست جایگزین کرده است.

این روند در تصمیمات بعدی نیز ادامه یافته است. به گزارش نیویورک تایمز، او در فهرست ترفیعات ارتش مداخله کرده و از ارتقای چهار افسر-دو مرد سیاه‌پوست و دو زن- جلوگیری کرده است. این اقدام که بدون توضیح رسمی انجام شده، به گفته منابع نظامی با سوابق حرفه‌ای این افراد، از جمله نگارش مقاله‌ای درباره مسیر شغلی افسران آفریقایی‌تبار یا حضور در عملیات خروج از افغانستان، مرتبط بوده است.

مداخله در چنین سطحی از فرآیند ترفیع، که معمولاً به‌صورت اداری و بر اساس تصمیم هیئت‌های تخصصی انجام می‌شود، اقدامی غیرمعمول است. از این منظر، این تصمیم‌ها حامل پیام سیاسی‌اند: نمایش عامدانه نوعی سخت‌گیری و حتی بی‌توجهی به پیامدهای تبعیض‌آمیز. این اقدامات به نیروهای نظامی این پیام را منتقل می‌کند که نمایش رفتارهای تبعیض‌آمیز یا نوعی مردانگی نمایشی می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از قدرت تلقی شود.

زبان جنگی و نمایش قدرت

در حوزه گفتار عمومی نیز، هگست به‌جای ارائه اطلاعات یا ایجاد اطمینان، از زبان شعاری و تحریک‌آمیز استفاده می‌کند. عباراتی مانند «حداکثر کشندگی، نه قانون‌گرایی ملایم» یا تأکید بر «عدم رحم به دشمنان»، به‌عنوان نمونه‌هایی از این سبک بیان ذکر شده‌اند. این نوع ادبیات را بیشتر شبیه گفتار شخصیت‌های سینمایی یا نمایشی است تا زبان یک مقام مسئول در حوزه دفاعی. این رویکرد بیش از آنکه به مدیریت بحران کمک کند، در خدمت نمایش سیاسی و جلب رضایت حامیان داخلی است.

یکی از مهم‌ترین محورهای نقد رفتار وزیر جنگ ترامپ، نحوه استفاده هگست از مضامین دینی در بستر جنگ است.

در سنت مسیحی، دعا برای صلح یا امنیت نیروها امری رایج است. حتی در جنگ جهانی دوم نیز ژنرال پتن دعایی برای بهبود شرایط آب‌وهوایی مطرح کرده بود. اما دعاهای هگست ماهیتی متفاوت دارند؛ از جمله درخواست برای اینکه «هر گلوله به هدف برخورد کند» و تأکید بر «خشونت قاطع علیه دشمنانی که شایسته هیچ رحمتی نیستند». این نوع بیان، نه‌تنها با سنت جنگ عادلانه که بر محدودیت خشونت و حفظ کرامت انسانی تأکید دارد در تضاد است، بلکه می‌تواند به نوعی توجیه اخلاقی برای حداکثرسازی خشونت تعبیر شود.

این سبک گفتار و رفتار، در صورت تداوم، می‌تواند بر فرهنگ نهادی ارتش آمریکا تأثیر بگذارد. زمانی که بالاترین مقام دفاعی چنین پیام‌هایی ارسال می‌کند، این خطر وجود دارد که نیروهای جوان‌تر این رفتارها را به‌عنوان الگوی مطلوب تلقی کنند.

به‌ویژه که ترکیب نژادپرستی، جنسیت‌گرایی و نوعی مردانگی نمایشی، ممکن است به‌عنوان ویژگی‌های مطلوب یک «جنگجو» معرفی شود؛ روندی که می‌تواند به تضعیف استانداردهای حرفه‌ای و اخلاقی در نیروهای مسلح منجر شود.

 

اخبار برگزیدهسیاسی