زنگ خطری که در نپال به صدا درآمد

جهان صنعت نیوز، یک متخصص جغرافیای منطقه در گفت و گو با خبرگزاری «آناتولی» در این رابطه هشدار داد: سیل‌های ویرانگر و رانش زمین که ناحیه مرزی هیمالیا بین نپال و چین را درنوردید، باید به عنوان یک زنگ خطر برای تمام کشورهای منطقه باشد.

این هشدار در حالی منتشر شده است که آمار کشته‌شدگان این فاجعه طبیعی در هر دو کشور تا کنون به ۱۱۳۰ نفر رسیده و عملیات جستجو برای یافتن نزدیک به ۴۵۰۰ مفقودی، یک هفته پس از حادثه همچنان ادامه دارد.

مقامات اعلام کردند حدود ۱۲ هزار نفر از مناطق سیل‌زده نجات یافته‌اند، در حالی که بیش از ۲۱ هزار پرسنل امنیتی از جمله ارتش و پلیس برای کمک به ادامه عملیات جستجو و نجات به منطقه اعزام شده‌اند.

آنها افزودند حدود ۱.۶ میلیون نفر در نپال تحت تأثیر این سیل عظیم و ناگهانی قرار گرفته‌اند.

«دانش مصطفی»، استاد جغرافیا در کالج سلطنتی لندن می‌گوید: چنین فاجعه‌ ناگزیری همیشه در محیط پویای یخبندان و لرزه‌خیز هیمالیا و رشته کوه «قره‌قروم» (در شمال‌شرق پاکستان و غرب هیمالیا) رخ می‌دهد.

این فاجعه، چهارشنبه گذشته رخ داد؛ زمانی که یک یخچال طبیعی در کوه «لانگتانگ لیرونگِ» نپال در ارتفاع حدود ۵۲۰۰ متری شکست و باعث ایجاد بهمن یخی-سنگی شد که به جریان عظیمی از آوار تبدیل شد و دره‌های امتداد مرز را درنوردید.

سیلاب و رانش گل و لای، مناطقی از جمله راسوا، نوواکوت، دادینگ، کاور و دره کاتماندو در نپال را ویران کرد، ضمن اینکه گذرگاه مرزی گیرونگ با نپال در جنوب غربی تبت که به عنوان منطقه خودمختار شیزانگ نیز شناخته می‌شود، در سمت چین را نیز مدفون کرد.

مصطفی گفت: این یک حادثه بسیار ناگوار بود و متأسفانه قابل پیشگیری نبود.

بنابر این گزارش، از ۳۹۱۶ نفر مفقود شده در سمت نپالی مرز، ۶۳۹ نفر پرسنل مستقر در پروژه‌های برق‌آبی در سراسر این کشورِ محصور در خشکی هستند.

مصطفی گفت: سدهایی که در کوه‌های مرتفع ساخته می‌شوند، صرفا خسارات ناشی از چنین رویدادهایی را تشدید می‌کنند و این باید زنگ خطری برای همه کشورها به ویژه هند، چین و پاکستان باشد که در حال ساخت سدهای بزرگ در محیط زیست هستند.

وزارت امور خارجه چین نیز روز چهارشنبه اعلام کرد پدیده گرمایش جهانی یک عامل مهم در بی‌ثباتی یخچال‌های طبیعی و بروز چنین فاجعه‌ای است.

«گوئو جیاکُن»، سخنگوی وزارت امور خارجه چین در پکن به خبرنگاران گفت: یک بهمن یخی-سنگی در یخچالی در نپال رخ داد که به سرعت به سمت پایین سرازیر شد و دامنه کوه را درنوردید و باعث وقوع این فاجعه شد.

مصطفی خاطرنشان کرد: در حال حاضر و تا زمانی که ارزیابی‌های علمی مستقل در دسترس قرار نگیرد که مدتی طول خواهد کشید، باید به گزارش‌های رسمی از سوی چین و نپال استناد کنیم.

این استاد دانشگاه همچنین تاکید کرد: کار زیادی نمی‌توان در مورد این قبیل بلایا انجام داد، به جز آموزش عمومی، تمرین‌های تخلیه سریع، زیرساخت‌های ارتباطی مؤثر و نظارت مداوم.

مصطفی با فراخواندن جوامع جنوب آسیا به توجه به این هشدار متذکر شد: این سدها می‌توانند در صورت وقوع چنین پدیده‌های طبیعی، فاجعه‌بار باشند و با وجود سدهای در حال ساخت، چنین رویدادهایی ممکن است به جای این چند صد نفر قربانی در نپال، حتی میلیون‌ها نفر را به کام مرگ بکشانند.

سازمان ملل متحد نیز روز سه‌شنبه اعلام کرد با افزایش آمار کشته‌ها و مفقودی‌ها و همچنین برآورد اولیه از وجود بیش از ۲.۲ میلیون تُن آوار، واکنش نپال به سیل وارد مرحله جدیدی شده است.

استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل متحد در یک کنفرانس خبری گفت: همکاران ما در منطقه گزارش داده‌اند که واکنش به سیل‌های ناگهانی هفته گذشته وارد مرحله جدیدی شده و مقامات، تلاش‌های امدادی و عملیات بازیابی را تشدید کرده‌اند.

او افزود جمعیت زیادی از بازماندگان در مدارس پناه گرفته‌اند و تحصیل کودکان مختل شده‌ است.

دوجاریک می‌گوید دسترسی به مناطق آسیب‌دیده همچنان چالش اصلی است چرا که بیش از ۴۰ پل تخریب و بخش‌هایی از بزرگراه‌های اصلی مسدود شده است.

وی افزود جوامع دورافتاده برای تأمین مایحتاج به بالگردهای ارتش و امداد متکی هستند.

دوجاریک همچنین نسبت به افزایش خطرات بهداشت عمومی ناشی از پناهگاه‌های پرجمعیت، آب آلوده و تأسیسات بهداشتی آسیب‌دیده هشدار داد. وی گفت این شرایط، مردم به‌ویژه زنان و کودکان را در طول فصل باران‌های موسمی در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های مسری و عفونی قرار می‌دهد.

منبع: ایسنا

اجتماعی و فرهنگی