شکاف بزرگ در اسرائیل | نتیجه انتخابات اسرائیل چه خواهد شد؟

اسرائیل در آستانه نخستین انتخابات پارلمانی پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ با یکی از حساسترین مقاطع سیاسی خود مواجه شده است. سه سال پس از حمله حماس، جنگهای گسترده در غزه، لبنان و ایران و افزایش نگرانیهای امنیتی، جامعه اسرائیل همچنان میان حامیان و مخالفان بنیامین نتانیاهو تقسیم شده است. براساس گزارش نیویورکتایمز، انتخابات پیشرو تنها رقابتی برای تعیین نخستوزیر نیست، بلکه به همهپرسی غیررسمی درباره آینده سیاسی اسرائیل، مسئولیت دولت در شکست امنیتی ۷ اکتبر و ادامه سیاستهای راستگرایانه تبدیل شده است.
جهان صنعت نیوز – سه سال پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل در آستانه انتخاباتی قرار گرفته که بسیاری از شهروندان این کشور آن را مهمترین انتخابات تاریخ خود توصیف میکنند. حملاتی که به کشتهشدن نزدیک به ۱۲۰۰ نفر و گروگانگرفتهشدن ۲۵۱ نفر منجر شد، احساس امنیت جامعه اسرائیل را بهشدت تضعیف کرد و پیامدهای آن همچنان بر فضای سیاسی این کشور سایه انداخته است.
به گزارش نیویورکتایمز، جنگ اسرائیل علیه حماس در غزه که به کشتهشدن بیش از ۷۵ هزار فلسطینی انجامیده و اتهام نسلکشی را متوجه اسرائیل کرده است، در کنار عملیات نظامی در لبنان و ایران، ساختار امنیتی و سیاسی منطقه را دگرگون کرده است. با این حال، پیامدهای حمله ۷ اکتبر در داخل اسرائیل همچنان حلنشده باقی مانده است. بسیاری از شهروندان معتقدند که درباره شکستهای امنیتی و اطلاعاتی منتهی به این حمله، پاسخگویی کافی صورت نگرفته است.
ایزابل کرشنر، خبرنگار باسابقه نیویورکتایمز در اسرائیل، معتقد است حملات ۷ اکتبر دو پیامد عمده داشته است. از یک سو، حمایت گستردهای از عملیات نظامی اسرائیل در غزه، ایران و علیه حزبالله لبنان شکل گرفته و از سوی دیگر، اعتماد عمومی به نهادهایی که مسئول تأمین امنیت شهروندان بودند، آسیب دیده است. به گفته او، سیاستهای ناموفق در قبال غزه، ناتوانی در جمعآوری و تحلیل اطلاعات امنیتی و واکنش کند ارتش در روز حمله، از مهمترین عوامل این بیاعتمادی بودهاند.
رقابت نتانیاهو با مخالفان
انتخابات پیشرو در شرایطی برگزار میشود که جامعه اسرائیل همچنان به دو اردوگاه اصلی حامیان و مخالفان بنیامین نتانیاهو تقسیم شده است. با وجود این، اهمیت انتخابات از رقابت معمول احزاب فراتر رفته و به پرسشی درباره ماهیت آینده اسرائیل تبدیل شده است.
دولت کنونی نتانیاهو راستگراترین و محافظهکارترین دولت مذهبی تاریخ اسرائیل توصیف میشود. این دولت همچنان بخشی از اصلاحات قضایی مورد مناقشه را دنبال میکند؛ اصلاحاتی که مخالفان معتقدند استقلال دستگاه قضایی را تضعیف میکند و پیش از حملات ۷ اکتبر نیز اعتراضات گستردهای علیه آن شکل گرفته بود. همزمان، توسعه شهرکهای اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی بهشدت افزایش یافته و دولت اقدامات محدودی برای مقابله با خشونت شهرکنشینان افراطی انجام داده است. به گفته کرشنر، رأیدهندگان در این انتخابات با انتخابی فراتر از تعیین ترکیب دولت روبهرو هستند. ادامه سیاستهای کنونی یا حرکت به سمت نظامی سکولارتر و لیبرالتر با اولویتهای متفاوت.
در اردوگاه نتانیاهو، احزاب راست افراطی و گروههای مذهبی ارتدوکس حضور دارند. در مقابل، مخالفان دولت از مجموعهای پراکنده از احزاب راستگرا، میانهرو و عرب تشکیل شدهاند.گادی آیزنکوت، ژنرال پیشین و رهبر حزب یاشار، از چهرههای پیشتاز جریان مخالف نتانیاهو به شمار میرود. با این حال، مخالفان دولت از نظر سیاسی و ایدئولوژیک یکدست نیستند.
به نوشته نیویورکتایمز، جریان سنتی چپ اسرائیل که از راهحل تشکیل دو کشور حمایت میکرد، اکنون حضور بسیار محدودی در عرصه سیاسی دارد. وجه مشترک بیشتر احزاب مخالف، مخالفت با رویکردهای افراطی دولت کنونی و درخواست پاسخگویی درباره شکست امنیتی ۷ اکتبر است. آنها خواستار تشکیل کمیسیون تحقیق مستقل درباره این حملات هستند؛ اقدامی که نتانیاهو تاکنون مانع انجام آن شده است.
بنبست احتمالی در تشکیل دولت
نظرسنجیهای نیویورکتایمز نشان میدهد که رقابت میان اردوگاه نتانیاهو و احزاب مخالف بسیار نزدیک است. احزاب عمدتاً یهودی مخالف دولت ممکن است با همراهی احزاب عرب به اکثریت پارلمانی دست پیدا کنند. با این حال، چنین ائتلافی با مانع سیاسی مهمی مواجه است؛ زیرا بسیاری از رأیدهندگان اسرائیلی، حتی کسانی که مخالف نتانیاهو هستند، تمایلی ندارند دولت آینده برای ادامه فعالیت خود به حمایت احزاب عرب وابسته باشد. این مسئله میتواند روند تشکیل دولت را پیچیده کند. کرشنر معتقد است پس از انتخابات احتمالاً مذاکرات طولانی میان احزاب برای تشکیل ائتلاف آغاز خواهد شد و حتی ممکن است هیچیک از اردوگاهها نتوانند دولت تشکیل دهند.
در این میان، برخلاف تصور ناظران خارجی، جنگ غزه و وضعیت کرانه باختری جایگاه چندان برجستهای در رقابتهای انتخاباتی ندارند. به گفته خبرنگار نیویورکتایمز، در شرایط کنونی مطالبه گستردهای برای خروج اسرائیل از غزه وجود ندارد. بسیاری از احزاب مخالف نیز درباره کرانه باختری با احتیاط موضعگیری میکنند. اگرچه برخی از این احزاب وعده دادهاند فعالیت شهرکنشینان افراطی و حملات آنها به فلسطینیان را محدود کنند، ترجیح میدهند از ورود جدی به موضوع کرانه باختری خودداری کنند تا حمایت رأیدهندگان راستگرای میانهرو را از دست ندهند.
موضوع تشکیل کشور مستقل فلسطین نیز عمدتاً از سوی اردوگاه حامی نتانیاهو مطرح میشود؛ آن هم با این استدلال که شکست دولت کنونی میتواند به تشکیل کشور فلسطین منجر شود. انتقادهای بینالمللی از اقدامات اسرائیل نیز تقریباً جایگاهی در رقابتهای انتخاباتی پیدا نکرده است.
بحران امنیتی تازه علیه نتانیاهو
یکی دیگر از موضوعاتی که وارد رقابتهای سیاسی شده، حادثه اخیر هواپیمای فلایدبی است. در این حادثه، خلبان و گروهی از مسافران مانع اقدام کمکخلبان برای سقوط هواپیما شدند. مخالفان نتانیاهو این حادثه را نشانه دیگری از ضعف امنیتی دولت میدانند و آن را با شکست اطلاعاتی ۷ اکتبر مقایسه میکنند. به اعتقاد آنها، کمکخلبان عمانی باید پیش از ورود به اسرائیل بررسی امنیتی میشد و اجازه پرواز پیدا نمیکرد.
در مقابل، نتانیاهو بر اقدام قهرمانانه خلبان و مسافران تأکید کرده است. او با خلبان مجروح در بیمارستان تماس تصویری برقرار کرد و در برابر دوربینها با برخی مسافرانی که برای جلوگیری از حادثه اقدام کرده بودند، دیدار داشت؛ اما درباره ابعاد شکست امنیتی احتمالی سکوت کرده است.
نگرانی از آینده اسرائیل
به روایت نیویورکتایمز، فضای کنونی اسرائیل با نگرانی عمیقی درباره آینده این کشور همراه است. برخی شهروندان معتقدند ادامه سیاستهای فعلی برای چهار سال دیگر میتواند ماهیت اسرائیل را بهگونهای تغییر دهد که دیگر شباهتی به کشور مورد شناخت آنها نداشته باشد. این نگرانی حتی به بحث درباره مهاجرت و آینده فرزندان نیز کشیده شده است. برخی شهروندان درباره ترک اسرائیل یا امکان ساختن آیندهای مطمئن برای خانوادههای خود تردید دارند.
در همین حال، انتخاب ناوی پیلای، حقوقدان آفریقای جنوبی و رئیس پیشین کمیسیون سازمان ملل که اسرائیل را به نسلکشی متهم کرده بود، بهعنوان برنده جایزه صلح نوبل، با محکومیت اسرائیل مواجه شده و انزوای بینالمللی این کشور را برجسته کرده است.
در مجموع، انتخابات پیشروی اسرائیل در شرایطی برگزار میشود که آثار حملات ۷ اکتبر، جنگهای منطقهای، اختلافات سیاسی داخلی و بحران اعتماد عمومی همچنان پابرجاست. مسئله اصلی تنها این نیست که چه کسی دولت آینده را تشکیل خواهد داد، بلکه این است که جامعه اسرائیل چه مسیری را برای ساختار سیاسی، امنیتی و هویت آینده خود انتخاب خواهد کرد.
اخبار برگزیدهسیاسیلینک کوتاه :