آغاز رقابت برای دوران پساترامپ | چرا سال ۲۰۲۷ برای سیاست آمریکا تعیینکننده است؟

اکونومیست در تحلیلی از چشمانداز سیاسی آمریکا در سال ۲۰۲۷، معتقد است شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای، آغاز فصل پایانی ریاستجمهوری دونالد ترامپ خواهد بود؛ اما این اتفاق لزوماً به معنای کاهش مداخلات و اقدامات جنجالی او نیست. با تسلط دموکراتها بر کنگره، دولت ترامپ با محدودیتهای بیشتری در تصویب قوانین، فشارهای نظارتی و تحقیقات پارلمانی مواجه خواهد شد. در مقابل، ترامپ احتمالاً برای پیشبرد برنامههای خود بیش از گذشته به فرمانهای اجرایی و اختیارات ریاستجمهوری، بهویژه در سیاست خارجی، متکی خواهد شد.
جهان صنعت نیوز – انتخابات میاندورهای نقطه عطفی در تحولات سیاسی آمریکا بود. دموکراتها با کسب اکثریت در کنگره، بزرگترین پیروزی انتخاباتی خود در ۵۰ سال گذشته را رقم زدند. این نتیجه نشان داد حمایت سیاسی از ترامپ برخلاف تصور او نامحدود نیست. وعده پایان دادن به جنگهای بیپایان و کاهش هزینههای زندگی، در کنار ورود آمریکا به جنگی طولانی با ایران و افزایش قیمتها، به یکی از عوامل اصلی تغییر رفتار رأیدهندگان تبدیل شد.
با این حال، اکونومیست معتقد است زود است که از پایان ترامپیسم صحبت کنیم؛ زیرا ترامپ همچنان رئیسجمهور است و تا پایان دوره خود از ابزارهای گسترده اجرایی برخوردار خواهد بود.
تشدید تقابل کاخ سفید و کنگره
با تسلط دموکراتها بر کنگره، امکان پیشبرد برنامههای تقنینی ترامپ محدودتر خواهد شد. با این حال، رئیسجمهور آمریکا در دوره نخست و دوم خود نشان داده است که برای پیشبرد دستور کار سیاسی خود اتکای زیادی به فرمانهای اجرایی دارد. اکونومیست به این نکته اشاره میکند که ترامپ در کمتر از دو سال، بیش از مجموع فرمانهای اجرایی باراک اوباما در هشت سال ریاستجمهوری خود فرمان صادر کرده است. انتصاب استیون میلر، چهره ملیگرای تندرو، به ریاست دفتر کارکنان کاخ سفید نیز از نگاه اکونومیست نشانهای از تمایل ترامپ به ادامه رویکرد تقابلی است.
در مقابل، دموکراتها از اختیارات پارلمانی خود برای افزایش نظارت بر دولت استفاده خواهند کرد. تحقیق درباره منافع تجاری خانواده ترامپ و نحوه مدیریت اسناد مرتبط با جفری اپستین از جمله محورهای احتمالی این اقدامات است. همچنین احتمال استیضاح برخی اعضای کابینه مطرح شده است؛ هرچند اکونومیست استیضاح خود ترامپ را با توجه به ترکیب آرای کنگره بعید میداند.
جنگ بودجهای و احتمال تعطیلی دولت
یکی دیگر از پیامدهای تقابل سیاسی، تشدید اختلافات بر سر بودجه فدرال خواهد بود. دموکراتها تلاش میکنند با استفاده از اختیارات بودجهای خود، دولت را به پذیرش برخی مطالبات وادار کنند. در مقابل، ترامپ احتمالاً در برابر لوایح پیشنهادی دموکراتها مقاومت خواهد کرد. این تقابل میتواند به مذاکرات فرسایشی بودجهای و تعطیلیهای مجدد دولت فدرال منجر شود.
با این حال، اکونومیست احتمال همکاری محدود جمهوریخواهان و دموکراتها را نیز مطرح میکند. از جمله حوزههایی که ممکن است زمینه همکاری دو حزب را فراهم کند، تنظیم مقررات هوش مصنوعی و کنترل مخاطرات ناشی از توسعه این فناوری است.
جنگ ایران و رقابت بر سر میراث سیاسی ترامپ
سیاست خارجی یکی از مهمترین حوزههایی است که ترامپ همچنان در آن از اختیارات گستردهای برخوردار خواهد بود. او بهویژه در پروندههای ایران و اوکراین تلاش خواهد کرد میراث سیاسی خود را شکل دهد. در همین حال، جنگ ایران به یکی از محورهای اصلی اختلاف درون جنبش ماگا تبدیل خواهد شد. بخشی از هواداران سنتی این جریان معتقدند شکست انتخاباتی جمهوریخواهان ناشی از فاصله گرفتن ترامپ از اصول اولیه ماگا بهویژه حمایت نزدیک از اسرائیل، ورود به جنگ با ایران و افزایش هزینههای زندگی بوده است. این گروه خواستار بازگشت به ملیگرایی اقتصادی و سیاسی، محدودیت بیشتر مهاجرت و پایان سریع جنگ ایران هستند.
در مقابل، ترامپ همچنان تلاش خواهد کرد سیاست خارجی خود را بر مبنای توافقهای موردنظرش پیش ببرد. اکونومیست معتقد است کاهش قدرت سیاسی او میتواند متحدان سنتی آمریکا را در موقعیت دشواری قرار دهد؛ زیرا از یک سو نمیخواهند ترامپ را تحریک کنند و از سوی دیگر، همراهی بیقیدوشرط با او ممکن است هزینههای سیاسی داخلی برایشان داشته باشد.
رقابت برای جانشینی ترامپ
با نزدیک شدن به پایان دوره ریاستجمهوری ترامپ، رقابت برای رهبری آینده جنبش ماگا نیز شدت خواهد گرفت. جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، و ران دیسانتیس، فرماندار در حال خروج فلوریدا، از جمله چهرههایی هستند که تلاش خواهند کرد خود را وارث واقعی این جریان معرفی کنند.
اکونومیست به موضعگیری ونس پس از انتخابات اشاره میکند که در آن انتقادهایی هرچند محتاطانه از سیاستهای رئیسجمهور مطرح شد. ترامپ از نظر قانونی امکان برکناری معاون رئیسجمهور را ندارد، اما این موضوع مانع از تشدید اختلافات علنی میان آنها نخواهد شد.
در مجموع، ارزیابی اکونومیست این است که سال ۲۰۲۷ نه دوره آرام انتقال قدرت، بلکه دوره تشدید رقابتهای سیاسی و نهادی در آمریکا خواهد بود. ترامپ با وجود کاهش حمایت انتخاباتی و محدودتر شدن قدرتش در کنگره، همچنان از ابزارهای اجرایی و اختیارات سیاست خارجی برای پیشبرد اهداف خود استفاده خواهد کرد. به همین دلیل، پایان دوره سیاسی ترامپ الزاماً به معنای کاهش تنشهای داخلی و خارجی آمریکا نیست.
اخبار برگزیدهسیاسیلینک کوتاه :