دلیل قیمت نجومی بلیت های جام جهانی ؛ مسی و رونالدو همچنان مهمترین جاذبههای فوتبال هستند
قیمت بلیتهای جام جهانی ۲۰۲۶، با وجود انتقادهای گسترده از سیاست قیمتگذاری فیفا، تصویری از ترجیحات واقعی هواداران فوتبال ارائه میدهد. دادههای بازار ثانویه نشان میدهد جذابیت مسابقات تنها به کیفیت فنی تیمها یا رتبهبندی فیفا وابسته نیست و ترکیبی از میزبانی، جغرافیا، مهاجرت، هویت ملی و حضور ستارگان بزرگ قیمتها را تعیین میکند. در این بازار، تیمهای میزبان، قدرتهای آمریکای لاتین و دو چهره تاریخی فوتبال، یعنی لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، همچنان بیشترین توان را برای افزایش تقاضا دارند.
جهان صنعت نیوز – یکی از بحثبرانگیزترین جنبههای جام جهانی امسال، سیاست قیمتگذاری فیفا بوده است. هواداران از قیمتهای بسیار بالا، عرضه نامشخص بلیتها و نظام بازفروشیای انتقاد کردهاند که به نظر میرسد برای حداکثر درآمد از علاقه مردم به فوتبال طراحی شده است.
با این حال، مجله اکونومیست با بررسی بازار ثانویه تحلیل متفاوتی ارائه داده است. بر اساس ارزیابی های این مجله قیمتهای فروش مجدد یا همان بازار ثانویه نشان میدهد هواداران حاضرند برای دیدن چه تیمها، چه شهرها و چه ستارگانی بیشتر پول بپردازند.
برای فهم این مسئله، مقایسه ساده میان میانگین قیمت مسابقات کافی نیست، زیرا محل برگزاری بازیها اثر بزرگی بر قیمت دارد. ممکن است آرژانتین بلیتهای گرانتری داشته باشد، نه فقط به دلیل محبوبیت تیم، بلکه به این دلیل که در شهرهای جذاب بازی میکند. یا ممکن است یک بازی در میامی صرفاً به دلیل خود شهر گرانتر باشد.
به همین دلیل، تحلیل قیمتها باید اثر مستقل هر تیم و هر شهر میزبان را از یکدیگر جدا کند. بررسی قیمت کمترین بلیت تکنفره در بازار بازفروش برای ۷۲ بازی مرحله گروهی نشان میدهد که بازار بلیت جام جهانی بیش از آنکه نقشه قدرت فنی فوتبال باشد، نقشه جمعیتشناسی و هویت هواداری در آمریکای شمالی است.
برتری تیمهای میزبان و قدرت هویت ملی
نخستین نتیجه مهم مجله اکونومیست این است که هواداران کشورهای میزبان برای دیدن تیمهای خود حاضرند هزینه بسیار بالاتری بپردازند. پس از کنترل اثر حریف و محل مسابقه، حضور مکزیک به طور متوسط ۶۲۳ دلار به قیمت ارزانترین بلیت بازفروشی اضافه میکند. آمریکا ۵۷۱ دلار و کانادا ۲۳۱ دلار به قیمت بلیت اضافه میکنند.
این ارقام برای سه تیمی ثبت شده که در رقابتهای بینالمللی اخیر سوابق استثنایی نداشتهاند. بنابراین بخش مهمی از تقاضا را نمیتوان با کیفیت فنی توضیح داد. مسئله اصلی، میزبانی و هویت ملی است. جام جهانی خانگی رویدادی کمیاب است و هوادارانی که شاید در شرایط عادی برای تماشای تیم ملی خود به خارج سفر نکنند، اکنون فرصت حضور در ورزشگاه را به دست آوردهاند.
مکزیک از یک مزیت مضاعف نیز برخوردار است. این تیم نهتنها در کشور خود بازی میکند، بلکه در آمریکا نیز پایگاه عظیمی از هواداران مکزیکی و مکزیکیتبار دارد. برای میلیونها مکزیکیآمریکایی، این جام جهانی هم یک تورنمنت خانگی است و هم فرصتی برای تماشای تیمی که بخشی از هویت خانوادگی و مهاجرتی آنهاست.
مسی و رونالدو؛ ستارههایی فراتر از تیم ملی
پس از تیمهای میزبان، دو جاذبه بزرگ بازار بلیت نه کشورها، بلکه دو ستاره سالخورده فوتبالاند. لیونل مسی که در جریان مسابقات ۳۹ ساله میشود و کریستیانو رونالدو ۴۱ ساله، همچنان بزرگترین چهرههای تجاری فوتبال جهان هستند.
حضور آرژانتین به طور متوسط ۳۱۲ دلار و حضور پرتغال ۴۴۲ دلار به قیمت ارزانترین بلیت اضافه کرده است. این تقاضا در سطحی متفاوت از مسابقات تیمهایی قرار دارد که ستارگان جوانتری مانند لامین یامال، کیلیان امباپه یا ارلینگ هالند را در اختیار دارند.
اهمیت این موضوع در آن است که جذابیت مسی و رونالدو فقط به کیفیت فنی آنها محدود نیست. آنها در دورهای به ستارههای جهانی تبدیل شدند که پخش تلویزیونی فوتبال، شبکههای اجتماعی و برندینگ شخصی، ورزشکاران را به چهرههایی فراتر از میدان تبدیل کرد. برای بسیاری از هواداران، تماشای آخرین جام جهانی این دو بازیکن بیشتر شبیه حضور در یک لحظه تاریخی است تا صرفاً تماشای یک مسابقه فوتبال.
آمریکای لاتین؛ فوتبال به مثابه هویت مهاجرتی
برزیل نیز با وجود نداشتن ستارهای همسطح مسی یا رونالدو و با وجود نتایج نهچندان درخشان در تورنمنتهای اخیر، همچنان جذابیت بالایی دارد. حضور برزیل حدود ۲۹۹ دلار به قیمت ارزانترین بلیت اضافه میکند و این تیم را در کنار آرژانتین و بالاتر از بسیاری از قدرتهای سنتی اروپا قرار میدهد.
این جذابیت فقط از سابقه قهرمانی یا نام بازیکنان نمیآید. پیراهن زرد برزیل، اسطوره تیم ملی این کشور و تصور عمومی از فوتبال هجومی و نمایشی، همچنان در ذهن هواداران وزن زیادی دارد.
قدرت تقاضا برای تیمهای آمریکای لاتین با ساختار جمعیتی کشورهای میزبان نیز ارتباط مستقیم دارد. آمریکا و کانادا میزبان جمعیتهای بزرگی هستند که ریشه در آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی و کارائیب دارند. برای بسیاری از این خانوادهها، حمایت از آرژانتین، برزیل، کلمبیا یا سایر تیمهای منطقه، یک ترجیح موقت نیست، بلکه بخشی از هویت به ارث رسیده است.
همین مسئله توضیح میدهد که چرا بازار بلیت الزاماً بازتاب رتبهبندی فیفا نیست. قیمتها بیشتر نشاندهنده تعداد و شدت هوادارانی است که در فاصله قابل دسترس از ورزشگاهها قرار دارند.
چرا اروپا در بازار بلیت ضعیفتر است؟
یکی از یافتههای قابل توجه مجله اکونومیست این است که برخی قدرتهای سنتی اروپا مانند انگلیس، آلمان، فرانسه و هلند اثر قیمتی منفی داشتهاند. این به معنای خالی بودن ورزشگاهها یا بیعلاقگی هواداران آنها نیست، بلکه نشان میدهد پس از کنترل اثر شهر و حریف، این تیمها آن افزایش قیمتی را که از اعتبار فوتبالی آنها انتظار میرود ایجاد نمیکنند.
یک توضیح مهم، هزینه بالای سفر برای هواداران اروپایی است. سفر به آن سوی اقیانوس اطلس، جابهجایی میان شهرهای بسیار دور، هزینه اقامت و قیمت بالای بلیت، حضور در جام جهانی آمریکای شمالی را برای بسیاری از هواداران اروپایی دشوار کرده است.
در مقابل، هواداران اروپایی معمولاً میتوانند مسابقات یورو یا جام جهانی بعدی در مراکش، اسپانیا و پرتغال را با پرواز کوتاه یا سفر زمینی دنبال کنند. افزون بر این، برخلاف جوامع مهاجر آمریکای لاتین، هویتهای اروپایی در آمریکا معمولاً به همان شدت به حمایت از تیم ملی اجدادی تبدیل نمیشود.
شهرها به اندازه تیمها مهماند
محل برگزاری مسابقه تقریباً به اندازه نام تیمها بر قیمت اثر دارد. میامی بالاترین اثر شهری را دارد و بیش از هزار دلار به قیمت ارزانترین بلیت اضافه میکند. پس از آن گوادالاخارا و مکزیکوسیتی با اثر بیش از ۸۰۰ دلار و نیویورک و نیوجرسی با اثر بیش از ۵۰۰ دلار قرار دارند.
این نتایج قابل انتظار است. میامی هم یک مقصد بینالمللی است و هم یکی از مراکز اصلی زندگی آمریکای لاتین در آمریکا. نیویورک نیز جمعیت بزرگ، ارتباطات بینالمللی گسترده و جوامع مهاجر متنوع دارد. شهرهای میزبان در مکزیک نیز تقاضای داخلی بسیار بالا را با جذابیت تماشای فوتبال در یکی از فرهنگهای بزرگ فوتبالی جهان ترکیب میکنند.
در مقابل، بازار ساحل غربی ضعیفتر از انتظار ظاهر شده است. سانفرانسیسکو اثر منفی ۳۴۶ دلاری دارد و ونکوور، سیاتل و لسآنجلس نیز عقبتر از شهرهای پیشتاز قرار گرفتهاند. این موضوع الزاماً به معنای علاقه کمتر ساکنان این مناطق به فوتبال نیست. عامل مهمتر احتمالاً جغرافیاست. برای بسیاری از هواداران اروپایی یا آمریکای لاتین، شهرهای شرق آمریکا و مکزیک دسترسپذیرترند. افزون بر این، فاصلههای عظیم در آمریکای شمالی دنبال کردن تیمها از شهری به شهر دیگر را دشوار میکند.
قیمتها نقشه هواداری را آشکار میکنند
البته این برآوردها قطعیت کامل ندارند. قیمتهای بازفروش الزاماً معاملات نهایی نیستند، محدودیتهای بازار بازفروش در کشورها متفاوت است و فروشندگان ممکن است درباره تقاضای آینده اشتباه کنند. همچنین با پیشرفت مسابقات، مصدومیت ستارگان، صعود یا حذف تیمها و عرضه بلیتهای جدید از سوی فیفا، قیمتها تغییر خواهد کرد.
با این حال، حتی قیمتهای پیشنهادی نیز معنادارند، زیرا نشاندهنده شرطبندی جمعی فروشندگان درباره چیزی است که صدها هزار هوادار حاضرند برای آن پول بپردازند.
از دل سیاست بحثبرانگیز بلیتفروشی فیفا، یک تصویر مهم بیرون آمده است: جام جهانی در آمریکای شمالی فقط رقابت تیمهای ملی نیست؛ بازاری است که در آن غرور ملی، مهاجرت، جغرافیا، خاطره تاریخی و ستارهپرستی قیمتگذاری میشوند. هواداران کشورهای میزبان میخواهند تیمهای خود را ببینند، آمریکای لاتین از جمعیت هواداری گسترده خود سود میبرد و مسی و رونالدو، شاید برای آخرین بار، همچنان بالاتر از نسل جدید فوتبال ایستادهاند.
اخبار برگزیدهورزشیلینک کوتاه :