قطعنامه ضدایرانی، نخستین گام اجماعساز بینالمللی علیه دولت قربانی تجاوز به جای متجاوز است
یک حقوقدان بینالملل در واکنش به تصویب قطعنامه ضدایرانی در شورای امنیت سازمان ملل متحد نوشت: اقدام دولتهای عربی برای اجازه استفاده از سرزمینشان جهت تجاوز به ایران، صراحتاً مصداق تجاوز به موجب بند f قطعنامه تعریف تجاوز سال ۱۹۷۴ است؛ بنابراین قطعنامه شورای امنیت را باید ناقض قطعنامه عرفی مجمع عمومی در تعریف تجاوز دانست.
جهان صنعت نیوز، محسن عبداللهی، حقوقدان بینالملل در حساب ایکس خودش نوشت:
با کمک یکی از دوستان متن قطعنامه اخیر (۲۸۱۷) شورای امنیت را به دست آوردم. بنا به دلایل زیر، این قطعنامه را باید از نمونههای بارز سوءاستفاده یا استفاده جانبدارانه از مهمترین رکن سازمان ملل متحد در تاریخ سازمان دانست:
قطعنامه به طور باورنکردنی در فضای انتزاعی صادر شده است، گویی که اصلاً جنگی در منطقه در جریان نیست و ایران به طور یکجانبه و دیوانهوار به همسایگان عرب خود حمله کرده و میکند؛ قطعنامه اساساً به تجاوز مشترک و آشکار آمریکا و اسرائیل اشاره نمیکند!
قطعنامه بدون بررسی قانونی بودن مخاصمه جاری میان آمریکا و اسرائیل علیه ایران، به محکومیت اقدامات دفاعی (واکنشی) ایران در برابر تجاوز سرزمینی در حال انجام علیه آن میپردازد. این در حالی است که تردیدی در تجاوزکارانه بودن تهاجم مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران وجود ندارد؛
نقض شدید و مستمر قاعده آمره حقوق بینالملل عام در جریان است. عجیب است که شرکای ایران یعنی چین و روسیه تلاشی برای گنجاندن این محکومیت در قطعنامه نکردند و رأی ممتنع دادند. بدون این محکومیت، مشروعیت حق ذاتی ایران به دفاع مشروع نادیده گرفته شده و متجاوزان بدون سرزنش باقی ماندهاند.
قطعنامه بدون تفکیک میان حملات ایران به پایگاههای نظامی و راداری آمریکا در دول منطقه و حملات به اهداف غیرنظامی، به ترتیب در بندهای ۳ و ۴، ایران را هم به دلیل «حمله فاحش به سرزمین» و هم به دلیل «حمله به اهداف غیرنظامی» به شدت محکوم کرده است؛
در حالی که اقدام دولتهای عربی برای اجازه استفاده از سرزمینشان جهت تجاوز به ایران، صراحتاً مصداق تجاوز به موجب بند f قطعنامه تعریف تجاوز سال ۱۹۷۴ است، بنابراین قطعنامه شورای امنیت را باید ناقض قطعنامه عرفی مجمع عمومی در تعریف تجاوز دانست.
از منظر حقوق بشردوستانه، در حالی که آمریکا و اسرائیل این جنگ تجاوزی را با کشتار غیرنظامیان و به ویژه با ارتکاب جنایت جنگی حمله به مدرسه میناب آغاز کرده و تاکنون بیش از ۱۲۰۰ غیرنظامی ایرانی را قتل عام کردهاند، قطعنامه صرفاً به محکومیت نقضهای ادعایی ایران پرداخته و از ایران میخواهد که نقض حقوق بینالملل، حقوق دریاها و بهویژه حقوق بینالملل بشردوستانه را متوقف کند.
قطعنامه همچنین به حق دولتها در آزادی کشتیرانی تجاری در آبهای بینالمللی و عبور ترانزیت از تنگههای بینالمللی، بهویژه تنگه هرمز و بابالمندب، تصریح کرده و هرگونه اقدام یا تهدید ایران در انسداد، ممانعت از عبور یا ایجاد اختلال در عبور و مرور در این تنگهها را تهدید شدید صلح و امنیت بینالمللی در نظر گرفته است.
احراز تهدید صلح و امنیت بینالمللی در قطعنامه شورا، مقدمهای برای تصویب قطعنامههای تحریمی و سپس تجویزی توسل به زور است.
تصویب این قطعنامه یکجانبه با حضور و رأی ممتنع چین و روسیه عجیب است و پرسشهای بسیاری درباره اعتماد به نقش آتی این دولتها در حمایت از ایران در شورای امنیت ایجاد میکند.
این قطعنامه نخستین گام اجماعساز بینالمللی علیه دولت قربانی تجاوز به جای متجاوز است. هرچند مقامات ایران که اکنون درگیر جنگی نابرابر با بزرگترین ابرقدرت جهان هستند، ممکن است به اجماعسازی اهمیتی ندهند، اما بهتر است توجه داشته باشند که این اجماع میتواند به ایجاد ائتلافی بینالمللی برای کنترل تردد در تنگه هرمز منجر شود.
منبع: ایرنا
سیاسیلینک کوتاه :