جنگ ایران نظم اقتصادی را برهم زد

جنگ ایران در حال تبدیل شدن به یک شوک ساختاری برای اقتصاد جهانی است که بهویژه بازارهای نوظهور را در معرض خطر فرو رفتن قرار داده است.
جهان صنعت نیوز – شاخص MSCI بازارهای نوظهور که پس از عملکرد درخشان در سال ۲۰۲۵ آماده بود تا برای نخستین بار در بیش از یک دهه از S&P 500 پیشی بگیرد، اکنون تحت فشار شدید قرار گرفته است. دلیل اصلی این چرخش ناگهانی، توقف جریان نفت و گاز از تنگه هرمز و افزایش هزینه انرژی برای کشورهایی است که ستون فقرات اقتصادشان به واردات سوخت وابسته است.
در حالی که S&P 500 در سال ۲۰۲۶ حدود ۷ درصد رشد کرده، شاخص بازارهای نوظهور ۰.۷۱ درصد افت داشته است. این شکاف، بازتابی از ضربهای است که جنگ به اقتصادهای آسیایی بهویژه تایوان و کره جنوبی وارد کرده است؛ دو کشوری که غولهای نیمههادی را در خود جای دادهاند. حدود ۶۰ درصد انرژی مصرفی این کشورها از نفت و گاز تأمین میشود و شوک قیمتی کنونی میتواند هزینه تولید تراشهها را افزایش دهد، سرمایهگذاری را کاهش دهد و رشد اقتصادی آنها را کند کند. این یعنی ضربهای مستقیم به زنجیره تأمین فناوری جهانی.
در این میان، چین که همچنان در دسته بازارهای نوظهور قرار دارد نقش متفاوتی ایفا میکند. پکن بهجای حمایت از اقتصادهای در حال توسعه، با صادرات انبوه و مازاد تجاری عظیم، عملاً فشار بیشتری بر آنها وارد میکند. بسیاری از کشورهای عضو شاخص MSCI اکنون با کسری تجاری فزاینده در برابر چین مواجهاند، در حالی که صنایع داخلیشان زیر فشار انرژی گران و تقاضای ضعیف جهانی در حال فرسایش است. به همین دلیل برخی تحلیلگران پیشنهاد میکنند که این شاخص دیگر «بازارهای نوظهور» نیست، بلکه «بازارهای فروافتاده» است.
در این میان، تنها منطقهای که از شوک نفتی سود میبرد، آمریکای لاتین است. بسیاری از کشورهای این منطقه اکنون ذخایر ارزی قوی، تورم تکرقمی و سیاست پولی محتاطانه دارند. حتی آرژانتین که معمولاً در بحرانهای جهانی آسیبپذیرترین کشور بود بهعنوان صادرکننده انرژی از افزایش قیمت نفت سود میبرد.
در مجموع، جنگ ایران در حال بازترسیم نقشه اقتصاد جهانی است. بازارهای نوظهور که زمانی موتور رشد جهان بودند، اکنون با خطر رکود، کسری تجاری و شوک انرژی مواجهاند. پرسش اصلی این است: اگر رشد از این کشورها رخت بربندد، چه چیزی از جذابیت بازارهای نوظهور باقی میماند؟
اخبار برگزیدهاقتصاد کلانلینک کوتاه :