وقتی ۵۰۰ خلبان ایرانی جان خود را کف دست گرفته و به قلب دشمن زدند
تقریبا تمامی خلبانهای جنگی افرادی کمحرف و بیادعا هستند. این کمحرفی سبب شده تا بخش بزرگی از آنها حتی برای محققان هوایی کمتر شناخته شده بمانند. به همین دلیل بخشی از بهترین خلبانها به دلیل آنکه ناشناس ماندهاند.
جهان صنعت نیوز، کتاب «صد خلبان برتر ایران» تالیف علی غفوری از سوی انتشارات کویر منتشر شد.
۴۵ سال قبل هنگامی که ۱۲ لشکر عراق از سه محور اصلی و دهها محور فرعی به داخل خاک ایران سرازیر شدند به دلیل تجربه اندک سیاسی و نظامی مسئولان وقت، بیشتر واحدهای زمینی ارتش در حالت غیرآماده قرار داشتند و نیروهای سپاه نیز به شکل واحدهای مشترک رزمی در سطح تیپ و لشکر نبودند.
بیشک حمله سراسری عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به دلیل آمادگی و از جان گذشتگی ۷۰۰ خلبان نیروی هوایی ارتش و همین تعداد خلبان بالگردهای نیروی زمینی ارتش در نیروهای مردمی و سایر نیروهای مسلح به اهداف اصلی خود نرسید. خلبانانی که داستان عجیب و حتی باورنکردنی داشتند. بهویژه خلبانهای نیروی هوایی که اخراج، بازخرید و یا بازنشسته شده بودند، به سر کار خود بازگشتند و در کمتر از ۴۸ ساعت با هواپیما به خاک دشمن حمله کردند.
در تاریخ کمتر پیش میآید که سرنوشت یک کشور به دست معدودی سرباز از جان گذشته باشد که با شجاعت تمام ماشین جنگی دشمن را متوقف کرده و راه را برای ورود صدها هزار نیروی تازه نفس باز کنند. شهریور و مهر ۱۳۵۹ ماههایی بودند که ۵۰۰ خلبان ایرانی جان خود را کف دست گرفته و بیمهریها را فراموش کرده و به قلب دشمن زدند. آنان همه قهرمان بودند، اما این کتاب سرگذشت تنها ۱۰۰ نفر از آنان است. مردانی که متاسفانه در لابهلای حوادث تاریخ گم شدند. این کتاب تلاشی کوچک است برای زنده نگاه داشتن یاد آن جوانمردان.
نویسنده کتاب با توجه به ارتباط طولانی با مراکز مطالعات راهبردی نیروی هوایی ارتش و شرکت در ۶۵ جلسه، میزگرد فرماندهان و خلبانان بزرگ حاضر در جنگ ۸ ساله و گفتوگوهای اختصاصی با خلبانان مذکور و ۱۱ سال مطالعه متمرکز بر روی کتابهای مربوط به نیروی هوایی، تلاش کرده تا ۱۰۰ خلبان برتر کشور را شناسایی و به جامعه معرفی کند.
سال ۱۳۵۹ و قبل از آغاز حمله عراق، نیروی هوایی حدود ۷۰۰ خلبان جنگی در اختیار داشت که این رقم در سال ۱۳۵۷ حدود ۲۵۰۰ نفر بود. در حقیقت در آغاز حمله دشمن، تعداد خلبان ها از هواپیماها کمتر بود چراکه به دلیل پیچیدگیهای مراحل آمادگی یک خلبان به ازای هر هواپیمای دوسرنشینه، حداقل ۴ تا ۵ خلبان و کمکخلبان و به ازای یک هواپیمای تکسرنشینه دو تا ۳ خلبان آماده نیاز است. همین موضوع سبب شد تا در ماههای ابتدایی جنگ برخی خلبانها بیش از میزان استاندارد به عملیلات دشوار فرستاده شوند و درنتیجه زودتر از انتظار شهید شده و تعداد آنها از آمار نخبگان نیروی هوایی کسر شوند. خلبانانی که در روزهای شلوغ مهر ماه تا آذر ۱۳۵۹ به شهادت رسیدند، هرگز فرصت نکردند که نه مصاحبهای کنند و نه از خود کارنامهای منتشر کنند.
وقتی ۵۰۰ خلبان ایرانی جان خود را کف دست گرفته و به قلب دشمن زدند
به باور نویسنده، تقریبا تمامی خلبانهای جنگی افرادی کمحرف و بیادعا هستند. این کمحرفی سبب شده تا بخش بزرگی از آنها حتی برای محققان هوایی کمتر شناخته شده بمانند. به همین دلیل بخشی از بهترین خلبانها به دلیل آنکه ناشناس ماندهاند در زمره ۱۰۰ خلبان برتر مطرح شده در این کتاب قرار نگرفتهاند. این ناشناختگی در بین خلبانهای اف ۱۴ بسیار بیشتر است.
پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران از خلبانهای بسیار ماهری برخوردار بود که بخشی از آنها یا کنار گذاشته شده و یا مهاجرت کرده بودند. آنها طبعتا فرصت نشان دادن مهارتهای خود را در نبرد مرگ و زندگی سالهای ۵۹ تا ۶۱ را نداشتند و بنابراین نمیتوان عنوان «برتر» و قهرمان ملی را برای آنها مناسب دانست. در این کتاب به برخی خلبانها بیشتر پرداخته شده با این هدف که سایرین هم مشتاق شوند قبل از آن دیر شود، خاطرات خود را منتشر کنند.
نویسنده همچنین به دلیل آنکه برخی خوانندگان ممکن است اطلاعات کافی از اصطلاحات پروازی نداشته باشند استفاده از پانوشتها در برخی صفحات را ضروری دانسته است. اگرچه ممکن است برای برخی از خوانندگان آشنا به علوم پروازی این توضیحات غیرضروری باشد. این کتاب به دنبال این پیام است که بگوید همواره قهرمانانی بودهاند که در سیاهترین روزها از این آب و خاک دفاع کردهاند.
شرح حال این ۱۰۰ خلبان برتر براساس حروف الفبا آورده شده است. کتاب ۵۱۲ صفحهای «صد خلبان برتر ایران» فاقد «فهرست» و «نمایه» پایانی است.
منبع: ایبنا
سیاسیلینک کوتاه :