نامه به علما و رهبران دینى جهان در قبال رنج مردم ایران

آیت الله سيد اصغر ناظم زاده 

بسم الله الرحمن الرحیم

به محضر علما و رهبران دینی جهان :

حضرات مراجع و علمای حوزه قم ونجف 

علمای بزرگ الازهر 

پاپ و رهبران مسیحی در واتیکان 

و همه پیشوایان ادیان الهی و وجدان‌های بیدار جهان

 

سلام علیکم

این نامه را به عنوان یک طلبه حوزه علمیه قم و شهروند ایرانى از قم می‌نویسم؛ از شهری با قدمتی چند هزار ساله، از حوزه‌ای علمیه با سابقه ‌ای چند صد ساله، و از سرزمینی با تمدنی بزرگ و ملتى عظیم که در طول تاریخ بارها دچار رنج و مرارت شده است.

در هفته‌های اخیر که ایران و ایرانیان درگیر جنگى خانمان سوز هستند، تهدیدهای آشکاری از سوى رییس جمهور امریکا مطرح شده است که اگر ایران به خواسته‌های او تن ندهد، زیرساخت‌ های این کشور نابود خواهد شد؛ نیروگاه‌ها، پل‌ها، صنایع و حتی زندگی مردم عادی هدف قرار خواهد گرفت و صریحاً گفته است که ایران را به عصر حجر باز می‌گردانند! برخى از این حرفها، رجز و شعار بوده و هست اما از آنجا که خیلی از این تهدیدها در ۵ هفته گذشته عملیاتى و انجام شده، واقعا جاى نگرانى دارد!

 پرسش وجدان انسانی و دینی این است: چرا، و به چه گناهی ایران باید اینگونه هزینه دهد و به عصر حجر بازگردد!؟

اگر نزاعی میان دولت‌ها وجود دارد، چرا باید مردم عادی قربانی شوند؟ 

چرا باید کودکان، بیماران، کارگران و زن و مرد و پیر و جوان و خانواده‌ ها تاوان نزاع قدرت‌ها را بدهند؟

وچرامردمی که امروز زیر فشار جنگ، گرانی، کمبود دارو و اضطراب زندگی می‌کنند، شب‌ها با صدای جنگنده‌ها و موشک‌ها از خواب می‌ پرند و با نگرانی آینده فرزندانشان صبح را آغاز می‌کنند،بایدتاوان دهند!!

 

ای علمای بزرگ ادیان الهی!

خدای متعال در قرآن کریم هشدار می‌دهد:

«وَما لَکُم لا تُقاتِلونَ فی سَبیلِ اللَّهِ وَالمُستَضعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالوِلدان(نساء، ۷۵) چرا در راه خدا و برای نجات مردان و زنان و کودکانی که زیر ستم‌اند قیام نمی‌کنید.

اگر امروز کودکی بی‌گناه زیر آوار جنگ کشته شود، اگر خانواده‌ای در تاریکی و ویرانی فرو رود، این فقط یک حادثه سیاسی نیست؛ این آزمونی برای وجدان دینی همه ماست! شما وارثان پیامبرانی هستید که در برابر ظلم سکوت نکردند’وتمام قدایستادند وفریادبرآوردند

مگرحضرت موسی علیه‌السلام در برابر فرعون قیام نکرد و در برابر قدرتی که خود را خدای زمین می‌پنداشت، فریاد حق سر داد!

مگرحضرت عیسی مسیح علیه‌السلام پیام‌آور رحمت خدا؛ پیامبری نبودکه دربرابر کج روی های مردم نمی ایستادتااورابه پای چوبه داربردند!

آیاپیامبر گرامی اسلام، مگربا پیام روح بخشش غم مردم را نمى خوردومی فرمود؛  «من أصبح و لم یهتم بأمور المسلمین فلیس بمسلم»کسی که صبح کند و به سرنوشت مردم بی‌اعتنا باشد، ازمسلمانان  نیست!

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام مگرهنگامی که شنید خلخال از پای زن غیرمسلمان در سرزمین اسلامی درآورده شده، نفرمود:  اگر مسلمانی از این خبر دق کند و بمیرد، جای ملامت ندارد.

و آیاحسین بن علی علیه‌السلام در عاشورا مگربه تمامی آزادی خوان جهان نیاموخت که در برابر ظلم، حتی اگر تنها بمانی، باید ایستادگی کنید!

اینها همه درس هایى است براى اندیشمندان ودینداران هردین ومذهب.

 

 

ای علمای بزرگ جهان

امروز آزمونی تاریخی پیش روی شماست.

اگر صدای رهبران ادیان بلند نشود، این سکوت در حافظه تاریخ خواهد ماند! قدرت‌های نظامی می‌توانند شهرها را ویران کنند، 

اما نمی‌توانند حقیقت را نابود کنند.

می‌توانند کارخانه‌ها را خاموش کنند،  اما نمی‌توانند وجدان بیدار انسان‌ها را خاموش سازند.

‌تاریخ نشان داده است که گاه یک کلمه از زبان عالمان دین می‌تواند آتشی را خاموش کند که هزاران سلاح از خاموش کردن آن ناتوان‌اند.

از شما  پیشوایان دینی و اخلاقی جهان انتظارمی رود، پیش از آنکه دیر شود سکوت را بشکنید!

صدای مظلومیت مردم ایران را به گوش جهان برسانید. 

در مجامع بین‌المللی، به صورت جدى این موضوع را پیگیرى کنید و در بیانیه‌ها و در مراکز دینی از توقف این مسیر خطرناک سخن بگویید. وبرای جلوگیری از ویرانی و خونریزی بیشتر اقدام کنید.

این فقط یک مسئولیت سیاسی نیست؛  این یک مسئولیت دینی، اخلاقی و انسانی است! امروز مسئله فقط ایران نیست؛  مسئله وجدان انسان و رسالت ادیان الهی است.

 

در پایان از خداوند قادر متعال می‌خواهم صداى مظلومیت مردم ایران را که از یکسو درگیر معاش و زندگى است و از دیگر سو گرفتار این جنگ ویرانگراست توجه وعنایت کند و به لطف و کرمش، آتش این نبرد نابرابر خاموش شود و دل‌های صاحبان قدرت درهرجای عالم که هست به سوی عقل، عدالت و صلح بازگرداند.آمین.

والسلام علیکم ورحمت الله

 

حوزه علمیه قم

سید اصغر ناظم زاده 

۱۴ فروردین ۱۴۰۵

 

یادداشت
شناسه : 580120
لینک کوتاه :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *